قایق های رفتینگ

انواع قایق‌های مورد استفاده در رفتینگ طول قایق‌ها از 5/3 تا 6 متر و عرض آنها بین 8/1 تا 5/2 متر است. ظرفیت این نوع قایق‌ها بین 4 تا 12 نفر است. به قایقی که از آن برای حمل قایقرانان استفاده می‌شود قایق پاروزنی یا Paddle Raft و قایقی که تدارکات و بار را حمل می‌کند قایق تدارکات یا Cargo Raft گفته می‌شود.

انواع قایق‌های رفتینگ

  • قایق پاروزنی مخصوص سفرهای ماجراجویانه سنگین
  • قایق پاروزنی مخصوص مسابقات ورزشی
  • قایق پاروزنی مخصوص رودخانه‌هایی با امواج آرام
  • قایق‌های پاروزنی باریک مخصوص رودخانه‌های کم عرض و کم عمق

کایاک (Kayak)

قایقی یک نفره است که قایقران با استفاده از پارویی دو کفه‌ای آن را هدایت می‌کند. کایاک سواری در امواج خروشان رودخانه‌ها بسیار سخت بوده و نیاز به تمرین فراوان دارد. در سفرهای رفتینگ در عقب و جلوی قایق مسافران حرکت کرده به‌عنوان راهنما و جلودار و نیز امداد و نجات مسافرانی که در آب می‌افتند عمل می‌کند.

این قایق‌ها انواع بسیار متنوعی دارند:

کایاک نجات (Rescue/Safety Kayak)، کایاک پرش از آبشار (Creek Kayak) ویژه ماجراجویان، کایاک حرکات نمایشی (Play Kayak)، کایاک سرعت (Race Kayak). شکل این قایق‌ها با یکدیگر بسیارمتفاوت بوده و هر یک برای هدفی خاص طراحی شده‌اند.


کاتارفت (Cataraft)

این نوع قایق‌ها خود انواع مختلفی داشته و بیشتر برای حمل بار مورد استفاده قرار می‌گیرند. البته نوعی از این قایق که کاتاماران (Catamaran) نام دارد توسط دو قایقران که در دوطرف قایق می‌نشینند هدایت می‌شوند.



کایاک‌های بادی و قایق‌های نجات (Inflatable Kayaks & Rescue Boats)

از این قایق‌ها معمولا برای امداد و نجات استفاده می‌شود و ظرفیت آنها بین یک تا 3 نفر است.

تجهیزات رفتینگ

تجهیزات انفرادی

  • پارو
  • قایق
  • کیسه ضد‌آب
  • بادگیر
  • کیسه‌خواب: برای سفر‌های بیش از یک روز
  • کلاه ایمنی
  • جلیقه نجات
  • لباس مناسب قایقرانی

تجهیزات گروهی

  • چادر توالت
  • چادر آشپز خانه و تدارکات
  • تلمبه
  • طناب نجات
  • جعبه کمک‌های اولیه
  • چادر مسافران و کادر
  • مواد غذایی و پاروی اضافه
  • تجهیزات کامل آشپزی و ظروف غذاخوری
  • چادر سایه‌بان و ضد‌باران
  • کیسه ضد‌آب

غریق نجات

نجات غریق به فردی اطلاق می‌شود که چیره به فن شناست و برای حفظ و نگهبانی از جان شناگران آموزش‌های تخصصی را دیده‌است.

وظایف کلیدی یک غریق نجات روی کناره رودخانه به شرح زیر است (معمولاً مثل بخشی از یک تیم اما درجاهایی، ممکن است غریق نجات‌ها خودشان به تنهایی لازم باشد کار کنند):

  • داوم درمشاهده پیوسته ومتمرکزبرای براورد خطرات احتمالی وتشخیص دادن سریع واقدام کردن درست در حوادث اضطراری.
  • استفاده از تجهیزات دیگر را رسیدگی کند که چه وقت وظیفه استفاده آن را دارد(از قبیل وسایل کمکی سبک).
  • غریق را به بیرون حمل کرده و دیگر اقدامات اولیه ضروری که لازم است را انجام دهد.
  • در صورت وقوع صدمه کمک اولیه فوری را انجام دهد و در مورد جراحت از ضدعفونی کننده‌ها استفاده کند.
  • با ضدعفونی کننده‌ها تماس برقرارکند و از دیگران در به انجام دادن وظایف بالا کمک بطلبد.

غریق نجات‌ها باید به احیای قلبی ریوی در حد کمکهای اولیه مسلط باشند.

غریق نجات‌ها ممکن است وظایف دیگری هم داشته باشند ازقبیل: اجرای قوانین یا تمیز کردن(در صورت خوب ندیدن منطقه مربوطه) وتذکر دادن نکات مطلع کننده اساسی.

تاریخچه رفتینگ

تاریخچه رفتینگ در جهان به قدمت طول تاریخ می باشد. از زمانی که بشر به ضرورت سفر های کوتاه بر روی آب پی برد متوجه شد به وسیله ای نیاز دارد که بتواند او را بر روی آب شناور کرده واز نقطه ای به سوی دیگر ببرد. کلمه رفت در لغت به معنای قایق های چوبی است که با کنار هم قرار دادن تعدادی الوار و بستن آنها به هم ساخته میشود که ما به آن کلک میگوییم . بومیان آمریکایی اولین ابداع کننده ثبت شده قایق های رفت در جهان هستند و هنوز هم مسابقات سنتی آنها در آمریکای جنوبی بر گزار می گردد.

قایق های رفتینگ درابتدا فقط براي جابجایي افراد وحمل كالاهاي مختلف مورد استفاده قرار مي گرفت ولی از سال 1980 این قایق ها برای مصارف توریستی تفریحي هم مورد استفاده قرار گرفت.درمبحث ساخت قایقهای رفتینگ،بتدریج تفکراتی در خصوص اصلاح فرم و جنس کلکهای چوبی اولیه صورت گرفت.دراوایل سال 1840 یک آمریکایی بنام جان فرمونت (John Fremont) ،از تیوپ اتومبیل برای ساخت قایق رفتینگ استفاده كرد و براي بالا بردن مقاومت آن در برابر سنگهاي رودخانه و پاره شدن، آنرا با پارچه برزنتي محصور كرد. بعد از آن اوایل قرن بیستم قایقهاي رفتینگ بادي با روکش pvc بشکل کنونی براي مصارف توریستي مورد استفاده قرارگرفت و بدنبال جذابیتهای ورزشی واقتصادی آن، شركت هاي خصوصي با حضور پر رنگ تر خود نقش مهمي در تقویت برنامه های رفتینگ وسفر های رودخانه اي ایفا كرده و تورهای هیجان انگیز در آبهای خروشان را راه اندازی کردند . امروزه درمبحث گردشگری،رفتینگ بعنوان یکی ازشاخه های پرطرفدار صنعت توریسم بحساب می آید و بدلیل هیجان ونشاط آمیخته با این نوع برنامه ها ، هر روزبه تعداد علاقمندان این رشته مفرح افزوده میشود

رفتینگ در ایران ورزش و فعالیتی نوپا و جدید است. از سال ۱۳۸۳ با مطالعاتی که صورت پذیرفت و وجود زمینه های اجتماعی و اقتصادی و همچنین جغرافیای مناسب شهر اصفهان و رودخانه زاینده رود و ارمند، تورهای یک و چند روزه قایقرانی در آب های خروشان (Rafting) راه اندازی شد و در ادامه مسیرهای امن مناسبی در رودخانه های ارمند، کارون، سزار و زاینده رود شناسایی شد. توضیحات بیشتر از زبان پیام اصلانی آمده است؛ کسی که هشت سال پیش اولین قایق رفتینگ را وارد ایران کرد: « جذابیت های توریستی این رشته ورزشی باعث شد در سال ۸۳ با هزینه ای بالغ بر دو میلیون تومان قایق رفتینگ را خریداری و برای نخستین بار به ایران بیاورم. من که خود سال ها در تیم های شنا و واترپلو عضویت داشتم با همراهی برخی دوستان که آنها هم شناگر بودند با استفاده از شیوه آزمون و خطا در رودخانه زاینده رود فعالیت کردیم و پس از آن در ارمندرود به فعالیت خود ادامه دادیم. اولین مربی بین المللی رفتینگ که یک فرانسوی بود در سال ۸۵ به ایران آمد. سیر سعودی رفتینگ در ایران و البته وجود رودخانه های خروشان باعث شد جمعیت علاقه مند به رفتینگ در کشورمان رو به افزایش بگذارد و تورهای مسافرتی همه ساله هزار نفر را برای رفتینگ به رودخانه های مختلف کشور ببرند.»